Darmowe API do zdjęć stockowych porównane: Unsplash, Pexels, Pixabay, Openverse i Pexafy

Potrzebujesz zdjęć na wolnej licencji wewnątrz produktu. Oczywistym ruchem jest pobranie klucza API z Unsplash, Pexels lub Pixabay i wdrożenie. Dwa tygodnie później odkrywasz część, której nikt nie porównuje: twoja aplikacja jest zablokowana na 50 zapytaniach na godzinę, dopóki człowiek jej nie zatwierdzi, jeden dostawca zabrania hotlinkowania, inny wymaga wywołania śledzącego przy każdym pobraniu — a wyniki wyszukiwania są tak dobre, jak tagi wpisane przez kogoś obcego lata temu.

Ta strona to porównanie, którego sami szukaliśmy, gdy zaczynaliśmy budować Pexafy: limity w tej samej jednostce, warunki, które naprawdę dają się we znaki w produkcji, oraz to, co każde API potrafi, a czego nie. Każda liczba konkurencji pochodzi z oficjalnej dokumentacji dostawcy, z linkami na dole strony. Mówimy też otwarcie, gdzie Pexafy nie jest właściwą odpowiedzią.

Tabela porównawcza

Pięć opcji, czternaście kryteriów. Unsplash, Pexels i Pixabay to pojedyncze biblioteki z własnymi API. Openverse i Pexafy to agregatory — przeszukują wiele bibliotek jednocześnie — co jest rozróżnieniem, które większość artykułów porównawczych po cichu pomija.

Przesuń tabelę w bok, aby zobaczyć wszystkich dostawców →

Źródła: oficjalna dokumentacja każdego dostawcy, sprawdzona 14 sierpnia 2026 — linki w przypisach na końcu. Znalazłeś nieaktualną informację? Daj nam znać, a poprawimy ją.

Limity: liczy się jednostka, nie liczba

To właśnie w porównaniach limitów te artykuły zwykle się gubią, bo cztery API liczą cztery różne rzeczy w czterech różnych oknach czasowych. Przeliczone na wspólną jednostkę — wyszukiwanie, które faktycznie widzi użytkownik — ranking się zmienia:

Powiedzmy uczciwie, co to oznacza: jeśli potrzebujesz surowego wolumenu przeciwko jednej bibliotece, 100 zapytań na minutę od Pixabay to najbardziej hojny darmowy plan na tej stronie, i nie będziemy udawać inaczej. Czego to nie daje, to zasięgu. Aby złożyć taki sam zestaw wyników samodzielnie z trzech bibliotek, koszt to nie jedno zapytanie — to trzy, plus wszystko dookoła nich:

Jednostka, która się liczy. Jedno zapytanie Pexafy = jedno wyszukiwanie semantyczne w 9 bibliotekach, zdeduplikowane i uszeregowane w jednej liście. Przy własnych API dostawców to samo wyszukiwanie widziane przez użytkownika kosztuje 3 do 5 wywołań plus warstwa scalania — kod, który piszesz, testujesz i za którego utrzymanie płacisz w nieskończoność.

Zasady, które odkrywasz po wdrożeniu

Limity są reklamowane. Regulaminy — nie. Oto cztery klauzule, które najczęściej wymuszają przepisanie kodu — wszystkie publiczne, wszystkie łatwe do przeoczenia:

1. Unsplash: dostęp produkcyjny to decyzja człowieka. Aplikacje startują w trybie demo z limitem 50 zapytań/godzinę. Aby go podnieść, wysyłasz zrzuty ekranu, tytuł i opis, a twoja aplikacja musi w wyraźny sposób spełniać wytyczne — w tym raportowanie wyświetleń i pobrań. Dopóki ktoś jej nie zatwierdzi, 50/godzinę to twój sufit, w produkcji, z prawdziwymi użytkownikami.
2. Unsplash: wywołanie śledzące pobranie. Za każdym razem, gdy twoja aplikacja pobiera zdjęcie, musisz również wywołać endpoint /photos/:id/download. To nie jest opcjonalne, jest częścią wytycznych, i to dodatkowy przelot, o którym musisz pamiętać w każdej ścieżce kodu zapisującej obraz.
3. Pixabay: bez trwałego hotlinkowania, i cache na 24 godziny. Musisz pobierać obrazy na własny serwer do trwałego użytku, a odpowiedzi API muszą być cache'owane przez 24 godziny. Oznacza to magazyn, warstwę cache i politykę unieważniania — infrastrukturę, zanim pokażesz choćby jedno zdjęcie.
4. Wszyscy: zasady oznaczania autorstwa różnią się od zasad licencji. Licencje na zdjęcia są znane z permisywności, ale regulamin API dodaje własne obowiązki — widoczny link z powrotem do Pexels, oznaczenie fotografa i Unsplash, pokazywanie użytkownikom, skąd pochodzą obrazy Pixabay. Czytaj regulamin API, nie tylko stronę licencji.

Stanowisko Pexafy, powiedziane wprost: twój klucz działa od pierwszego wywołania, nie ma weryfikacji aplikacji, żadnego obowiązkowego endpointu śledzącego i żadnego obowiązku cache'owania. Oznaczenie autorstwa nie jest wymagane przez nasz regulamin API — a każdy wynik i tak zawiera gotowy ciąg attribution (HTML i zwykły tekst), bo oznaczanie fotografów to dobra praktyka, a wolimy zrobić z tego jedną linijkę kodu niż obowiązek. Licencja biblioteki źródłowej, oczywiście, zawsze obowiązuje.

Słowa kluczowe kontra semantyka: co zmienia się w wynikach

Każde API na tej stronie oprócz Pexafy dopasowuje twoje słowa do słów przypisanych do zdjęcia — tagów, tytułów, opisów. Pexafy porównuje znaczenie: twoje zdanie i każdy obraz są zamieniane na numeryczne odciski, a najbliższe wracają jako wynik. Dwie konsekwencje widać od razu w produkcji.

Po pierwsze: zasięg, o który nie prosiłeś. Oto prawdziwe zapytanie Pexafy — jedno zapytanie, jedna uszeregowana lista. Spójrz na oznaczenia źródeł:

samotne drzewo stojące na pustym zielonym polu pod szerokim błękitnym niebem

Najlepszy wynikPicjumbo Pexels Pixabay Unsplash Pixabay Unsplash

Po drugie: zapytanie przestaje być zagadką ze słowami kluczowymi. Przy dopasowaniu tagów każde dodatkowe słowo to kolejna rzecz, której tagi prawdopodobnie nie zawierają, więc uczysz się wpisywać drzewo pole i przewijać. Przy wyszukiwaniu semantycznym jest odwrotnie — „samotne drzewo stojące na pustym zielonym polu pod szerokim błękitnym niebem” to lepsze zapytanie niż „drzewo”, bo każdy szczegół zaostrza dopasowanie. Ten sam efekt dotyczy nastrojów (spokojny, nostalgiczny, minimalistyczny) i języków: zdanie trafia w to samo miejsce niezależnie od tego, czy napiszesz je po angielsku, francusku czy japońsku, względem tego samego jednego indeksu. Rozłożyliśmy to na czynniki pierwsze z prawdziwymi wyszukiwaniami w artykule wyszukiwanie semantyczne zdjęć a słowa kluczowe.

Jeden schemat zamiast trzech

To część, która kosztuje najwięcej czasu inżynierskiego i nigdy nie pojawia się w tabeli porównawczej. Ta sama koncepcja — „adres URL obrazu w średnim rozmiarze” i „kto go zrobił” — nazywa się inaczej w każdym API:

// Unsplash
results[].urls.regular        results[].user.name
// Pexels
photos[].src.large            photos[].photographer
// Pixabay
hits[].webformatURL           hits[].user

Pomnóż to przez wymiary, orientację, dominujący kolor, adres URL strony źródłowej, licencję i paginację, a otrzymasz adapter na dostawcę, warstwę normalizacji, przebieg deduplikacji (to samo zdjęcie często znajduje się w kilku bibliotekach) oraz heurystykę ponownego rankingu — zwykle kilkaset linii, które trzeba utrzymywać zgodnie z trzema dziennikami zmian. W Pexafy ta warstwa jest produktem:

curl -H "X-Api-Key: $PEXAFY_KEY" \
  "https://api.pexafy.com/api/v1/search/photos?q=a+lone+tree+in+an+empty+green+field"

{
  "success": true,
  "data": [
    {
      "photo_id": "019e4cd9-6369-70c3-ab2b-0ffd7e7965ad",
      "urls": { "thumb": "…", "small": "…", "regular": "…", "large": "…", "full": "…" },
      "width": 5376, "height": 3584, "orientation": "landscape",
      "color_name": "xanadu", "color_hex": "#697E77",
      "photographer_full_name": "Viktor Hanacek",
      "photographer_url": "https://picjumbo.com/about-viktor-hanacek/",
      "source": "Picjumbo", "license_type": "free",
      "relevance_score": 0.80,
      "alt_description": "A single tree standing in a wide green field",
      "attribution": { "html": "Photo by …", "plain": "Photo by …" }
    }
  ],
  "meta": { "took_ms": 147 }
}

Identyczne pola dla zdjęcia z Picjumbo, zdjęcia z Unsplash i zdjęcia z Pixabay. Jeden relevance_score porównywalny między wszystkimi źródłami, bo zostały uszeregowane razem zamiast być zszyte. I blok attribution, który możesz wyrenderować bez zmian.

Dwie rzeczy, których nie robi nikt inny

1 · Wyszukiwanie po obrazie, nie tylko po słowach

Podaj Pexafy obraz — adres URL lub taki, który wgrasz — a zwróci wizualnie i semantycznie podobne zdjęcia ze wszystkich zindeksowanych bibliotek. Możesz jednocześnie sterować nim tekstem („jak to zdjęcie, ale o zachodzie słońca”). Tak buduje się funkcję „podobne zdjęcia” albo znajduje darmową alternatywę dla obrazu, na który nie masz licencji. Ani Unsplash, ani Pexels, ani Pixabay, ani Openverse nie udostępnia endpointu obraz-do-obrazu.

2 · Serwer MCP, dzięki czemu agenty AI mogą wyszukiwać zdjęcia natywnie

Pexafy prowadzi hostowany serwer Model Context Protocol pod adresem mcp.pexafy.com/mcp z OAuth 2.1 — podłącz go do Claude lub własnego agenta, a model samodzielnie przeszuka 9 bibliotek zdjęć, zobaczy miniatury w treści i zwróci obrazy z oznaczonym autorstwem. Trzy narzędzia: wyszukiwanie tekstowe, wyszukiwanie po obrazie i podobne zdjęcia. Pozostali dostawcy nie mają oficjalnego serwera MCP; istnieją jedynie wrappery społecznościowe, które hostujesz i zabezpieczasz kluczem sam. Jeśli budujesz agenta, który potrzebuje obrazów, ta różnica to cała integracja.

Którego właściwie użyć?

Porównanie, w którym jeden produkt wygrywa w każdym wierszu, to marketing, nie informacja. Oto uczciwy podział:

• Pixabay — potrzebujesz wysokiego wolumenu dostępu do jednej biblioteki na darmowym planie i możesz sam hostować obrazy. 100 zapytań/minutę to niedościgniony wynik na tej stronie.
• Unsplash — tożsamość wizualna twojego produktu zależy konkretnie od redakcyjnego stylu Unsplash i jesteś gotów przejść weryfikację aplikacji oraz wdrożyć wywołanie śledzące.
• Pexels — chcesz jedną przejrzystą bibliotekę z natychmiastowym kluczem, hojnym limitem godzinowym i bez obowiązków infrastrukturalnych.
• Openverse — potrzebujesz materiałów Creative Commons i domeny publicznej wykraczających poza komercyjne biblioteki stockowe, w tym kolekcje muzealne i instytucjonalne.
• Pexafy — chcesz szerokiego zasięgu bez pracy integracyjnej: jeden klucz, 9 bibliotek, jeden schemat, ranking oparty na znaczeniu, wyszukiwanie obraz-do-obrazu i serwer MCP dla agentów AI. Albo jesteś agencją, CMS-em czy produktem AI, w którym „znajdź właściwe zdjęcie” to funkcja, a nie strona.

Możesz też użyć obu naraz: wiele zespołów utrzymuje bezpośrednią integrację z Unsplash na potrzeby fotografii wizerunkowej, a Pexafy wykorzystuje do wszystkiego innego, właśnie dlatego, że wypróbowanie go kosztuje jeden klucz i żadnego zatwierdzenia.

Źródła i przypisy