مقایسه APIهای رایگان عکس استوک: Unsplash، Pexels، Pixabay، Openverse و Pexafy

شما به عکس‌های آزاد برای استفاده در یک محصول نیاز دارید. راه بدیهی این است که یک کلید API از Unsplash، Pexels یا Pixabay بگیرید و کار را تحویل دهید. دو هفته بعد بخشی را کشف می‌کنید که هیچ‌کس آن را مقایسه نمی‌کند: اپلیکیشن شما تا زمانی که یک انسان آن را تأیید کند در سقف ۵۰ درخواست در ساعت گیر می‌کند، یکی از ارائه‌دهنده‌ها هم‌لینک‌دهی را ممنوع می‌کند، دیگری برای هر دانلود یک فراخوانی ردیابی می‌خواهد — و نتایج جست‌وجوی شما فقط به اندازه‌ی برچسب‌هایی خوب است که سال‌ها پیش یک غریبه تایپ کرده.

این صفحه همان مقایسه‌ای است که وقتی ساخت Pexafy را شروع کردیم دنبالش بودیم: سهمیه‌ها در یک واحد یکسان، قوانینی که واقعاً در محیط عملیاتی گریبان‌گیرتان می‌شوند، و اینکه هر API چه می‌تواند بکند و چه نمی‌تواند. هر عدد مربوط به رقبا از مستندات رسمی همان ارائه‌دهنده گرفته شده و در پایین صفحه لینک شده است. همچنین صریح می‌گوییم کجا Pexafy پاسخ درستی نیست.

جدول مقایسه

پنج گزینه، چهارده معیار. Unsplash، Pexels و Pixabay کتابخانه‌های مستقلی با API خاص خود هستند. Openverse و Pexafy تجمیع‌کننده هستند — یعنی همزمان در چندین کتابخانه جست‌وجو می‌کنند — تفاوتی که بیشتر مقاله‌های مقایسه‌ای به‌آرامی از کنارش رد می‌شوند.

جدول را به کناره‌ها بکشید تا همه‌ی ارائه‌دهندگان را ببینید ←

منابع: مستندات عمومی هر ارائه‌دهنده، بررسی‌شده در ۱۴ اوت ۲۰۲۶ — لینک‌ها در بخش مراجع در انتهای صفحه. چیزی قدیمی پیدا کردید؟ به ما بگویید تا آن را اصلاح کنیم.

سهمیه‌ها: واحد را بخوانید، نه عدد را

مقایسه‌ی سهمیه‌ها معمولاً همان‌جایی است که این مقالات به بیراهه می‌روند، چون چهار API چهار چیز متفاوت را در چهار بازه‌ی زمانی متفاوت می‌شمارند. وقتی همه را به یک واحد مشترک تبدیل کنیم — یک جست‌وجو که کاربر واقعاً می‌بیند — رتبه‌بندی تغییر می‌کند:

بگذارید صادقانه بگوییم این جدول چه می‌گوید: اگر به حجم خام در برابر یک کتابخانه‌ی واحد نیاز دارید، ۱۰۰ درخواست در دقیقه‌ی Pixabay سخاوتمندانه‌ترین پلن رایگان این صفحه است، و قصد نداریم این را کتمان کنیم. چیزی که به شما نمی‌دهد پوشش است. برای ساختن همان مجموعه نتایج به‌صورت مستقل از سه کتابخانه، هزینه یک درخواست نیست — سه درخواست است، به‌علاوه همه‌چیزهایی که دورش می‌چرخند:

واحدی که اهمیت دارد. یک درخواست Pexafy برابر است با یک جست‌وجوی معنایی در 9 کتابخانه، بدون تکرار و رتبه‌بندی‌شده در یک فهرست واحد. با API‌های مستقیم همان جست‌وجوی رو‌به‌روی کاربر، ۳ تا ۵ فراخوانی به‌علاوه‌ی لایه‌ی ادغام هزینه دارد — کدی که باید بنویسید، آزمایش کنید و برای همیشه هزینه‌ی نگه‌داری‌اش را بپردازید.

قوانینی که بعد از عرضه کشف می‌کنید

سهمیه‌ها تبلیغ می‌شوند. شرایط تبلیغ نمی‌شوند. این چهار بند هستند که اغلب باعث بازنویسی می‌شوند — همه‌شان عمومی و همه‌شان به‌سادگی از قلم می‌افتند:

1. Unsplash: دسترسی به نسخه‌ی نهایی یک تصمیم انسانی است. اپلیکیشن‌ها در حالت نمایشی با سقف ۵۰ درخواست در ساعت شروع می‌کنند. برای ارتقا باید اسکرین‌شات، عنوان و توضیحات ارسال کنید و اپلیکیشن‌تان باید عملاً از قوانین پیروی کند — از جمله گزارش‌دهی بازدید و دانلود. تا وقتی کسی آن را تأیید نکرده، ۵۰ در ساعت سقف شماست، در محیط عملیاتی و با کاربران واقعی.
2. Unsplash: فراخوانی ردیابی دانلود. هر بار که اپلیکیشن شما یک عکس را دانلود می‌کند، باید نقطه‌ی پایانی /photos/:id/download را نیز فراخوانی کنید. این اختیاری نیست، بخشی از قوانین است، و یک رفت‌وبرگشت دوم است که باید در هر مسیر کدی که یک تصویر ذخیره می‌کند به خاطر داشته باشید.
3. Pixabay: بدون هم‌لینک‌دهی دائمی، و کش ۲۴ ساعته. باید تصاویر را برای استفاده‌ی دائمی روی سرور خودتان دانلود کنید، و پاسخ‌های API باید ۲۴ ساعت کش شوند. این یعنی نیاز به فضای ذخیره‌سازی، یک لایه‌ی کش و یک سیاست‌ ابطال — زیرساخت، پیش از آنکه حتی یک عکس نمایش داده باشید.
4. همه: قوانین ذکر منبع با قوانین مجوز فرق دارند. مجوزهای عکس به‌شهرت آزادانه هستند، اما شرایط API تعهدات خودشان را اضافه می‌کنند — لینکی برجسته به Pexels، اعتبار به عکاس و Unsplash، و نمایش این‌که تصاویر Pixabay از کجا آمده‌اند. شرایط API را بخوانید، نه فقط صفحه‌ی مجوز را.

موضع Pexafy، به‌طور صریح: کلید شما از همان درخواست اول کار می‌کند، بررسی اپلیکیشنی وجود ندارد، نقطه‌ی پایانی ردیابی الزامی نیست، و تعهدی برای کش کردن وجود ندارد. ذکر منبع طبق شرایط API ما الزامی نیست — و با این حال هر نتیجه همراه با یک رشته‌ی آماده‌ی attribution (به‌صورت HTML و متن ساده) ارسال می‌شود، چون اعتباردهی به عکاسان روش خوبی است و ما ترجیح می‌دهیم آن را به یک خط کد تبدیل کنیم تا یک دردسر. البته مجوز خود کتابخانه‌ی منبع همیشه اعمال می‌شود.

کلیدواژه در برابر معنا: چه چیزی در نتایج تغییر می‌کند

هر API این صفحه به‌جز Pexafy، واژه‌های شما را با واژه‌های متصل به یک عکس مطابقت می‌دهد — برچسب‌ها، عنوان‌ها، توضیحات. Pexafy معنا را مقایسه می‌کند: جمله‌ی شما و هر تصویر به اثرانگشت‌های عددی تبدیل می‌شوند، و نزدیک‌ترین‌ها بازمی‌گردند. دو پیامد بلافاصله در محیط عملیاتی ظاهر می‌شود.

اول: پوششی که نخواسته بودید. این یک درخواست واقعی از Pexafy است — یک پرس‌وجو، یک فهرست رتبه‌بندی‌شده. به نشان‌های منبع نگاه کنید:

یک درخت تنها ایستاده در دشتی سرسبز زیر آسمانی آبی و گسترده

بهترین نتیجهPicjumbo Pexels Pixabay Unsplash Pixabay Unsplash

دوم: پرس‌وجو دیگر یک پازل کلیدواژه‌ای نیست. در تطبیق بر پایه‌ی برچسب، هر واژه‌ی اضافه یک چیز دیگر است که احتمالاً در برچسب‌ها نیست، پس یاد می‌گیرید tree field تایپ کنید و اسکرول کنید. در جست‌وجوی معنایی برعکس است — «یک درخت تنها ایستاده در دشتی سرسبز زیر آسمانی آبی و گسترده» پرس‌وجوی بهتری از «درخت» است، چون هر جزئیات مطابقت را دقیق‌تر می‌کند. همین اثر برای حال‌وهوا (آرام، نوستالژیک، مینیمال) و برای زبان‌ها هم صادق است: جمله چه به انگلیسی بنویسیدش، چه فرانسوی، چه ژاپنی، در همان جایگاه می‌نشیند، در برابر همان یک ایندکس واحد. ما این موضوع را با جست‌وجوهای واقعی در جست‌وجوی معنایی تصویر در برابر کلیدواژه‌ها باز کردیم.

یک ساختار به‌جای سه ساختار

این بخشی است که بیشترین زمان مهندسی را می‌گیرد و هرگز در جدول مقایسه ظاهر نمی‌شود. یک مفهوم مشترک — «آدرس تصویر با اندازه‌ی متوسط» و «چه کسی عکس را گرفته» — در هر API با نامی متفاوت آمده است:

// Unsplash
results[].urls.regular        results[].user.name
// Pexels
photos[].src.large            photos[].photographer
// Pixabay
hits[].webformatURL           hits[].user

این را در ابعاد، جهت‌گیری، رنگ غالب، آدرس صفحه‌ی منبع، مجوز و صفحه‌بندی ضرب کنید، و به یک تطبیق‌دهنده برای هر ارائه‌دهنده، یک لایه‌ی یکسان‌سازی، یک مرحله‌ی حذف تکرار (اغلب همان عکس در چند کتابخانه هست) و یک قاعده‌ی رتبه‌بندی مجدد می‌رسید — معمولاً چند صد خط کد که باید هم‌گام با سه changelog مختلف نگه داشته شوند. با Pexafy، آن لایه خودش محصول است:

curl -H "X-Api-Key: $PEXAFY_KEY" \
  "https://api.pexafy.com/api/v1/search/photos?q=a+lone+tree+in+an+empty+green+field"

{
  "success": true,
  "data": [
    {
      "photo_id": "019e4cd9-6369-70c3-ab2b-0ffd7e7965ad",
      "urls": { "thumb": "…", "small": "…", "regular": "…", "large": "…", "full": "…" },
      "width": 5376, "height": 3584, "orientation": "landscape",
      "color_name": "xanadu", "color_hex": "#697E77",
      "photographer_full_name": "Viktor Hanacek",
      "photographer_url": "https://picjumbo.com/about-viktor-hanacek/",
      "source": "Picjumbo", "license_type": "free",
      "relevance_score": 0.80,
      "alt_description": "A single tree standing in a wide green field",
      "attribution": { "html": "Photo by …", "plain": "Photo by …" }
    }
  ],
  "meta": { "took_ms": 147 }
}

فیلدهای یکسان برای یک عکس Picjumbo، یک عکس Unsplash و یک عکس Pixabay. یک relevance_score که در همه‌ی منابع قابل مقایسه است، چون همه با هم رتبه‌بندی شده‌اند، نه به‌هم دوخته شده. و یک بلوک attribution که می‌توانید همان‌طور که هست نمایش دهید.

دو کاری که هیچ‌کدام از بقیه انجام نمی‌دهند

۱ · جست‌وجو با تصویر، نه فقط با کلمات

یک تصویر به Pexafy بدهید — یک آدرس، یا تصویری که آپلود می‌کنید — و آن عکس‌های مشابه از نظر بصری و معنایی را در سراسر تمام کتابخانه‌های ایندکس‌شده برمی‌گرداند. می‌توانید همزمان با متن آن را هدایت کنید («شبیه این عکس، اما در غروب آفتاب»). این‌طور «موارد مشابه» می‌سازید، یا جایگزین رایگانی برای عکسی پیدا می‌کنید که نمی‌توانید مجوزش را بگیرید. هیچ‌کدام از Unsplash، Pexels، Pixabay یا Openverse نقطه‌پایانی تصویر-به-تصویر ندارند.

۲ · یک سرور MCP، تا ایجنت‌های هوش مصنوعی به‌طور بومی جست‌وجوی تصویر کنند

Pexafy یک سرور Model Context Protocol میزبانی‌شده در آدرس mcp.pexafy.com/mcp با OAuth 2.1 اجرا می‌کند — آن را به Claude یا به ایجنت خودتان وصل کنید، و مدل به‌تنهایی در 9 کتابخانه‌ی عکس جست‌وجو می‌کند، بندانگشتی‌ها را درجا می‌بیند، و تصاویر همراه با اعتبار را برمی‌گرداند. سه ابزار: جست‌وجوی متنی، جست‌وجو-با-تصویر، و عکس‌های مشابه. سایر ارائه‌دهنده‌ها سرور MCP رسمی ندارند؛ آنچه وجود دارد ابزارهای جامعه‌ساخته هستند که خودتان باید میزبانی و کلیدگذاری کنید. اگر در حال ساخت ایجنتی هستید که به عکس نیاز دارد، این تفاوت کل ادغام‌سازی است.

واقعاً کدام‌یک را باید استفاده کنید؟

مقایسه‌ای که در آن یک محصول همه‌ی ردیف‌ها را می‌برد، بازاریابی است، نه اطلاعات. این تقسیم‌بندی صادقانه است:

• Pixabay — به دسترسی پرحجم و تک‌کتابخانه‌ای در پلن رایگان نیاز دارید و می‌توانید تصاویر را خودتان میزبانی کنید. ۱۰۰ درخواست در دقیقه در این‌جا بی‌رقیب است.
• Unsplash — هویت بصری محصول شما مشخصاً به سبک تحریریه‌ی Unsplash وابسته است، و مایلید فرایند بررسی اپلیکیشن را طی کنید و فراخوانی ردیابی را پیاده‌سازی کنید.
• Pexels — یک کتابخانه‌ی تمیز با کلید فوری، نرخ ساعتی سخاوتمند، و بدون تعهدات زیرساختی می‌خواهید.
• Openverse — به مطالب Creative Commons و حوزه‌ی عمومی فراتر از کتابخانه‌های استوک تجاری نیاز دارید، از جمله مجموعه‌های موزه‌ای و نهادی.
• Pexafy — گستردگی بدون کار ادغام‌سازی می‌خواهید: یک کلید، 9 کتابخانه، یک ساختار، رتبه‌بندی بر پایه‌ی معنا، جست‌وجوی تصویر-به-تصویر، و سرور MCP برای ایجنت‌های هوش مصنوعی. یا یک آژانس، یک CMS، یا محصولی هوش مصنوعی هستید که در آن «پیدا کردن عکس درست» یک ویژگی است، نه یک صفحه.

می‌توانید هر دو را با هم استفاده کنید: بسیاری از تیم‌ها یک ادغام مستقیم Unsplash برای عکاسی برند نگه می‌دارند و از Pexafy برای بقیه‌ی موارد استفاده می‌کنند، دقیقاً به این دلیل که فقط یک کلید هزینه دارد و برای امتحان کردن نیازی به تأیید ندارد.

مراجع و پانویس‌ها