AI Agentlar için Görsel Arama Altyapısı: Piyasa Gerçekte Ne Sunuyor

Bu yıl piyasaya sürülen her ajan çerçevesi yazabiliyor, planlayabiliyor, araç çağırabiliyor ve pull request açabiliyor. Birinden bir fotoğraf isteyin, her şey bir omuz silkmeye dönüşür: bellekten uydurulmuş bir stok URL'si, kırık bir hotlink veya gerçek birini aramak uydurmaktan daha zor olduğu için üretilmiş bir görsel. Zayıf halka modeller değil. Onların altındaki görsel katmanı — ve bu katman çok belirli, ölçülebilir bir şekilde eksik.

Bu bir manifesto değil, bir piyasa araştırması. Aşağıdaki her şey 18 Ağustos 2026 tarihinde birincil bir kaynaktan ölçüldü veya okundu: resmi MCP kayıt defterinin bir sayımı, dört büyük ücretsiz fotoğraf API'sinin yayımlanmış şartları, bu ay ajan bağlayıcıları yayına alan iki ücretli yerleşik oyuncunun erişim koşulları ve API anahtarı olmadan bir dakikada yeniden çalıştırabileceğiniz küçük, tekrarlanabilir bir kıyaslama.

Bu sizin sorunuz değilse erken bırakabilmeniz için bir sınır çizeyim: bu makale erişim katmanı hakkında — erişim, ulaşılabilirlik, şartlar, kotalar. Yayın hattı hakkında değil. İhtiyacınız olan şey bir taslağı görselleştirilmiş, kaynak gösterilmiş, işaretlenmiş sayfalara nasıl dönüştüreceğiyse — yönlendirici (router) istemi, görsel briflerin, montajın, ImageObject işaretlemesi — bu, ayrı olarak yapay zeka tarafından yazılan makaleleri görselleştiren hat yazısında ele alınıyor.

Çağıran bir makine olduğunda ne değişir

Bir fotoğraf arayan bir insan iki veya üç kelime yazar, bir ızgarayı gözden geçirir ve iyi bir görüntüyü gördüğünde tanır. Bugüne kadar inşa edilmiş her stok arama motoru bu döngüyü varsayar. Bir ajan bu üç varsayımı aynı anda kırar:

1. Anahtar kelime değil, cümle yazar. Mortgage evrakları hakkında bir bölümü yeni yazmış bir model mortgage üretmez; "bir kadının, bir banka danışmanı şartları açıklarken mutfak masasında bir mortgage belgesini imzalaması" gibi bir şey üretir. Bu bir dil modelinin doğal çıktısıdır ve tam olarak bir token eşleştirme indeksinin karşılayamayacağı şeydir.
2. Bir ızgarayı tarayamaz. Aracın döndürdüğü şey, ajanın bildiği şey ile aynıdır. Yanıt, açıklaması, boyutları veya kredisi olmayan bir URL listesiyse, ajan her görseli çekip incelemek — veya çok daha sık olarak, tahmin etmek — zorunda kalır.
3. Elleri yoktur. Ekran görüntülerini bir inceleme kuyruğuna yükleyemez, şartları kabul edemez, bir anahtarı döndüremez veya üretim onayı için üç iş günü bekleyemez. Bir API'nin katılım sürecindeki her insan adımı, ajanın önünde durduğu bir duvardır.

Yani "yapay zeka ajanları için görsel arama altyapısı" bir pazarlama ifadesi değildir. Bu bir kontrol listesidir: doğal dilde erişim, üzerinde akıl yürütülebilecek kadar zengin, makine tarafından okunabilir sonuçlar ve bir programın kendi başına tamamlayabileceği bir kimlik doğrulama ve kota modeli.

Test: bir anahtar kelime indeksine karşı bir cümle

Sorunu görmenin en ucuz yolu, bir ajanın kendi kelimelerini bir anahtar kelime motoruna göndermektir. Aşağıdaki test, WordPress.org tarafından işletilen açık lisanslı medya arama motoru Openverse'ü kullanıyor, çünkü API'si herkese açık, anahtar gerektirmiyor ve bunu okuyan herkes bir dakikadan kısa sürede yeniden çalıştırabilir. Bir modelin, az önce yazdığı şeyi görselleştirirken yazdığı türden dört brif:

import json, urllib.request, urllib.parse

BRIEFS = [
  "a woman signing a mortgage document at a kitchen table while a bank"
  " adviser explains the terms, warm morning light",
  "An elderly couple enjoying a peaceful retirement together",
  "a child discovering snow for the first time in a suburban garden",
  "a delivery cyclist waiting at a red light in heavy rain",
]

def count(q):
    u = "https://api.openverse.org/v1/images/?" + urllib.parse.urlencode({"q": q})
    r = urllib.request.Request(u, headers={"User-Agent": "benchmark/1.0"})
    return json.load(urllib.request.urlopen(r))["result_count"]

for b in BRIEFS:
    print(count(b), "|", b[:48])
# 0 | a woman signing a mortgage document at a kitchen
# 0 | An elderly couple enjoying a peaceful retirement
# 0 | a child discovering snow for the first time in a
# 0 | a delivery cyclist waiting at a red light in hea

Dört brif, dört boş sonuç kümesi. Şimdi her brifi bir insanın yazacağı iki anahtar kelimeye indirin — signing document, elderly couple, child snow, cyclist rain — ve hepsi tam bir fotoğraf sayfası döndürür (API 240 bildiriyor; bu, anonim çağıranlar için sayacın sınırlandığı yerdir). Katalog, fotoğrafları içeriyor. Ayrıştıramadığı şey cümledir.

Tüm sütunları görmek için tabloyu yana kaydırın →

Pexafy sütunu, barındırılan MCP sunucusundaki search_photos'a değiştirilmeden gönderilen aynı dört cümledir; gecikme değerleri sunucunun kendisinin bildirdiği değerlerdir. Bu bir sorgu biçimleri karşılaştırmasıdır, katalog kalitesi karşılaştırması değil — ve katalog kesinlikle sorun değil. Openverse'ün kendi istatistik uç noktası, test gününde 52 kaynak arasında 915 milyon görsel bildiriyor ve tasarlandığı şeyde mükemmel: insanlar için anahtar kelime araması. Onda bozuk olan hiçbir şey yok. Sadece cümlelerle düşünen bir çağıran için hiç tasarlanmamıştı. Etiket eşleştirmenin anlatılan bir sahnede neden bozulduğu — ve anlamsal erişimin bunun yerine ne yaptığı — okuyucunun tarafından anahtar kelimeler yerine bir cümleyle arama yazısında ele alınmıştı; burada yeni olan ölçümdür ve çağıranın bir kişi değil bir program olduğunda bunun ne anlama geldiğidir.

"Huzurlu bir emekliliğin tadını birlikte çıkaran yaşlı bir çift" · 135 ms içinde 16 sonuç · bunlardan üçü

Sıra 1Pexels Pixabay Unsplash

Piyasa, 18 Ağustos 2026 itibarıyla

Erişim yarısıdır. Diğer yarısı ulaşılabilirliktir: bir ajan kataloğa hiç ulaşabiliyor mu ve hangi şartlarda? Model Context Protocol, asistanların dış sistemlere bağlanma yolu haline geldiğinden beri — 28 Temmuz 2026 tarihli güncel spesifikasyonu, protokolü, sunucuların sıradan yük dengeleyicilerin arkasında oturabilmesi için durum bilgisiz (stateless) bir istek/yanıt çekirdeğine taşıdı1 — bu piyasayı incelemenin dürüst yolu, ne duyurulduğuna değil, gerçekte ne yayımlandığına bakmaktır.

Ücretli yerleşik oyuncular bu ay geldi

Getty Images, MCP sunucusunu bu makaleden altı gün önce, 12 Ağustos 2026'da yayına aldı ve yaratıcı, editoryal ve arşiv aramasını ile indirmeyi yapay zeka iş akışlarına açtı.2 Bu, kurumsal ekipleri ve platform kuranları hedefliyor ve kendi erişim sayfası giriş bedeli konusunda net: Premium Access gibi aktif bir Getty Images anlaşmasına, artı Web Service şartlarının kabulüne ihtiyacınız var. Ücretsiz bir katman yok. Shutterstock içeriğine de bir MCP sunucusu üzerinden erişilebiliyor — arama, koleksiyonlar ve lisanslamayı kapsayan 24 araç — indirmeler ise aktif bir aboneliği olan bir hesabın arkasında kilitli.3

Her iki hamle de mantıklı ve her ikisi de belirli bir alıcı için. Getty, 2025 yılında 981,3 milyon dolar gelir kaydetti4 ve stok fotoğrafçılık piyasasının 2026 için büyüklüğü yaklaşık 5,4 milyar dolar olarak ölçüldü5; sözleşme gerektiren bağlayıcılar bu geliri açmak yerine korur. Bir banka veya yayın kuruluşuysanız, istediğiniz tam olarak bu. Bir yan proje bağlayan bir geliştiriciyseniz — veya durup bir insandan bir şey imzalamasını isteyemeyecek bir ajansanız — bu kapalı bir kapı.

Ücretsiz kütüphaneler henüz hiçbir şey yayınlamadı

Unsplash, Pexels ve Pixabay, çoğu geliştiricinin başvurduğu üç kataloğu ve hiçbiri resmi bir MCP sunucusu yayımlamıyor. Bunun yerine bir raf dolusu topluluk sarmalayıcısı (wrapper) var. Resmi MCP kayıt defterini tamamen taradık — 22.607 sunucu, 75.487 yayımlanmış sürüm — ve adı veya açıklaması fotoğraf ya da stok görsel araması hakkında olan her girişi tuttuk. Örüntü tektip:

Tüm sütunları görmek için tabloyu yana kaydırın →

import json, urllib.request, urllib.parse

def crawl(term):                      # kayıt defteri `nextCursor` ile sayfalanır
    out, cursor = {}, None
    while True:
        p = {"limit": "100", "search": term} | ({"cursor": cursor} if cursor else {})
        d = json.load(urllib.request.urlopen(
            "https://registry.modelcontextprotocol.io/v0/servers?" + urllib.parse.urlencode(p)))
        for e in d["servers"]: out[e["server"]["name"]] = e["server"]
        cursor = (d.get("metadata") or {}).get("nextCursor")
        if not cursor or not d["servers"]: return out

servers = {}
for t in ["photo", "image", "stock", "picture", "unsplash",
          "pexels", "pixabay", "getty", "shutterstock", "openverse"]:
    servers |= crawl(t)

# 137 benzersiz sunucu · uzak mı yerel mi `server["remotes"]` ile ayrılır
# gerekli üçüncü taraf anahtarları packages[].environmentVariables içinde

Bu sarmalayıcıların her biri aynı üç anahtar kelime API'sinin ince bir istemcisidir, bu da yukarıdaki kıyaslamanın hepsine uygulanabileceği anlamına gelir: taşıma katmanı değişti, erişim değişmedi. Bir sarmalayıcı, bir etiket indeksinin bir cümleyi anlamasını sağlayamaz.

Bir makineyi durduran madde, kota değildir

Ücretsiz kütüphanelerin kotaları ve şartları, ortak bir birim içinde yan yana ücretsiz stok fotoğraf API karşılaştırmasında karşılaştırılıyor — onay kuyrukları, zorunlu indirme çağrısı, 24 saatlik önbellekleme yükümlülüğü, atıf kuralları. O makale bunları bir sağlayıcı seçen bir geliştirici gözünden okuyor. Onlara bir kez de onlara uymak zorunda olan programın gözünden bakın ve hacimle hiçbir ilgisi olmayan bir satır öne çıkıyor:

Aynı okuma katılım sürecine de uygulanır. Bir insanın uygulamanızın ekran görüntülerini incelemesinden sonra üretime geçen bir demo katmanı, bir ajanın geri çekilebileceği bir hız sınırı değildir; hiç gerçekleştiremeyeceği bir adımdır. Pixabay niyetini açıkça belirtiyor — API meşru insan kullanımı içindir ve toplu otomatik indirme yasaktır. Bunların hiçbiri mantıksız değil: fotoğrafçılar işi bedava veriyor ve bant genişliğini birilerinin ödemesi gerekiyor. Bu sadece çağıranının bir ekranı ve bir çift eli olduğunun varsayıldığı bir API'yi tarif ediyor.

Dört gereksinim, ve bunları kim karşılıyor

İki yarıyı bir araya getirin ve bir ajanın gerçekten kullanabileceği bir görsel katmanın spesifikasyonu kısa ve test edilebilir çıkar. Bu kasıtlı olarak bir sağlayıcı karşılaştırması değildir — katalog büyüklüğü, fiyatlandırma ve lisans şartları karşılaştırma makalesinde sıralanmıştır. Bu dördü sadece bir programın görsellere hiç ulaşabilip ulaşamayacağıyla ilgilidir:

1. Anlamsal erişim — tam bir cümle boş bir küme değil, sıralanmış bir sayfa döndürür.
2. Ücretsiz lisanslar, birden fazla kaynak — görsel başına lisanslanacak bir şey yok ve yayımladığınız her sayfayı tek bir kütüphanenin zevki belirlemez.
3. Kendi girişine sahip barındırılan bir sunucu — uzaktan, OAuth, kurulacak yerel bir süreç yok, bir yapılandırma dosyasına yapıştırılacak üçüncü taraf API anahtarı yok.
4. Bir makinenin kendi başına tamamlayabileceği bir ücretsiz katman — ekran görüntüsü incelemesi yok, sözleşme yok; bir çalışanın kendini ayarlayabileceği aylık bir kota ve dakika başına hız sınırı.

Tüm sütunları görmek için tabloyu yana kaydırın →

Pexafy'ı biz inşa ediyoruz, dolayısıyla o son satırı hak ettiği şüphecilikle okuyun — sonra kontrol edin: kayıt defteri sayımı tek bir betikle tekrarlanabilir, Getty ve Shutterstock erişim koşulları kendi sayfalarında ve üç fotoğraf API'sinin sınırları kendi belgelerinde, hepsi altta bağlantılı. İddia dar ve çürütülebilir: 18 Ağustos 2026'da dördünü birden karşılayan ikinci bir hizmet bulamadık. Birini biliyorsanız, onu bu tabloya ekleriz — gereksinimleri yazıya dökmenin amacı, herkesin bunları herhangi bir ürüne karşı, bizimki dahil, çalıştırabilmesidir.

İyi bir görsel sunucusu MCP üzerinden ne yapar

Bir bağlayıcı, yeni bir kaplama giymiş bir REST uç noktası değildir. Bu katmanın iki kullanımı başka yerde ele alınmıştır ve burada tekrarlanmayacaktır — bir taslağı görselleştirmek, hat makalesinde, ve uzun bir seriyi görsel açıdan tutarlı tutmak, hacim üzerine olan yazıda. Altyapıya ait olan şey, her ikisinin de bağlı olduğu ve hiçbirinin sonradan ekleyemeyeceği şeydir: bağlanan her ajan için bir kez alınan üç sunucu tarafı karar.

1. Bir ajanın üzerinde akıl yürütebileceği nesneler döndürün. Aracın döndürdüğü şey, modelin bildiği her şeydir — bir ızgarayı tarayamaz. Aşağıdaki iki biçim arasındaki fark, fotoğraflar hakkında akıl yürüten bir asistan ile sadece bağlantıları aktaran bir asistan arasındaki farktır:

# Tipik anahtar kelime sarmalayıcısı: ajan çekip bakmak veya tahmin etmek zorunda
[{ "url": "https://…/photo-8795398.jpeg" }, { "url": "https://…/366611.jpg" }]

# Döndürüldüğü haliyle tek bir sonuç — burada kısaltılmış, hiçbir şey eklenmemiş
{
  "rank": 1,                       // bir insanın kullandığı tutamaç: "#1'e benzer"
  "photo_id": "019e14d9-e821-…",   // get_similar_photos'ın aldığı şey
  "width": 6424, "height": 4283, "orientation": "landscape",
  "color_hex": "#918872", "blur_hash": "LPI#Px?aDikCGwW?M{kD-VR*s.fl",
  "source": "Pexels", "license_type": "free",
  "alt_description": "Older couple sits together on wooden bench in a park",
  "attribution": { "plain": "Photo by Anastasia Shuraeva on Pexels", "html": "…" },
  "urls": { "thumb": "…", "small": "…", "regular": "…", "large": "…" }
}

İkinci biçimle bir ajan "#3 dikey, hero bölümünüzü bozacak" diyebilir, mükerrer bir fotoğrafçıyı eleyebilir, kredi satırını verebilir ve şablonunuza yerleşim kaymasını (layout shift) önleyen bir width/height çifti aktarabilir — tek bir görsel bile çekmeden. Birincide, bu kararların her biri bir tahmin veya bir gidiş-dönüştür.

2. Sonuçları numaralandırın, böylece biri işaret edebilir. Sonuçlar #1, #2, #3… sıralamasıyla döner; bu, herhangi birinin sohbette bir fotoğraftan bahsetme biçimidir — "#3'e benzer daha fazlası" — elle kopyalanmış kimlik bilgisi olmadan. MCP Apps'i destekleyen istemcilerde küçük resimler satır içinde işlenir ve birini açmak, ek bir çağrı yapmadan zaten araç sonucunda bulunan meta verileri gösterir.

3. Salt okunur kalın ve bunu açıkça belirtin. Üç araç, yazma kapsamı yok, hesap değişikliği yok. Bunlardan birinin hiçbir yerde anahtar kelime karşılığı yok: search_photos_by_image bir referans görsel alır — bir müşterinin mevcut hero görseli, sohbete yapıştırılmış bir ekran görüntüsü — artı bunu bükmek için isteğe bağlı bir cümle ("buna benzer, ama gece"). Etiket eşleştiren bir API'de bu isteğin yazılabileceği bir alan bile yoktur. Ve hiçbir şeyi değiştiremeyen bir ajan, en kötü sonucu bir destek bileti değil, boş bir sonuç kümesi olan bir ajandır.

İki yüzey, ve hangisini istediğiniz

İçeri girmenin tam olarak iki yolu var ve seçim yetenekle değil, döngüde kimin olduğuyla ilgili — araçlar ve katalog her ikisinde de aynı.

Bağlayıcı, döngüde bir insan olduğunda. Bir asistanın bağlayıcı ayarlarına bir kez eklenen tek bir URL, https://mcp.pexafy.com/mcp; giriş bir tarayıcı penceresinde gerçekleşir ve istemci kendi kimlik bilgilerini alır, dolayısıyla bir yapılandırma dosyasına yapıştırılacak veya sonradan döndürülecek bir anahtar yoktur. OAuth uygulamayan istemciler, aynı uç noktaya karşı bir Pexafy API anahtarını taşıyıcı belirteç (bearer token) olarak gönderir — bu da bağlayıcıyı, kimsenin "İzin Ver"e tıklamak için etrafta olmadığı bir derleme sunucusundaki bir cron işinden kullanılabilir kılan şeydir. Claude, ChatGPT ve bir filo yapılandırma dosyası için adım adım bağlantı, hat makalesinde yer alıyor; değişmedi.

HTTP API, döngüde kimse olmadığında. 800 konu kümesi için bir havuz dolduran toplu bir iş, bir sohbet istemcisi gibi davranmaya çalışmamalı: aynı hesap, aynı anahtar, düz HTTP, çağrı başına 100 sonuç. Bununla birlikte gelen hız ayarı kuralları — hız sınırı başlıkları, dakika başına bir 429'un neden tekrar denemeye değdiği ve aylık kota 429'unun neden değmediği, hacimde bir çalışanın maliyeti ne olduğu — ölçekte görselleştirme makalesine aittir; o çalışan orada tam olarak yazılmıştır.

Burada tutulmaya değer nokta daha dardır ve piyasa araştırmasının döndüğü nokta budur: her iki yüzeye de yazıldığı gün, kuyruk veya sözleşme olmadan bir program tarafından ulaşılabilir.

Bunun çözmediği şey

Dürüst bir liste, çünkü bunların her biri birine bir geri alma (rollback) mal etti.

• Lisans hâlâ görseli yönetir. Atıf, Pexafy API şartları tarafından zorunlu kılınmaz ve her sonuç işlenmeye hazır bir atıf dizesiyle gelir — ama o fotoğrafın kaynak kütüphanesinin taktığı lisans, o fotoğrafı kullanımınıza uygulanır. Krediyi otomatik olarak gösterin; bu, sonradan denetlemekten daha ucuzdur.
• Ücretsiz lisanslı kataloglar editoryal arşivler değildir. Talep üzerine haber yok, spor yok, tanınabilir markalar veya kamuya mal olmuş kişiler yok. Sayfanız belirli bir olay veya kişinin fotoğrafına ihtiyaç duyuyorsa, lisanslı yerleşik oyuncuların amacı budur ve onların bağlayıcıları artık var.
• Bu erişimdir, sadece erişim. Diyagramlar, grafikler ve ekran görüntüleri aranmaz, koddan işlenir; sayfalarınız arasındaki tekilleştirme, uç noktanın bir parametresi değil, veritabanınızdaki bir sütundur; ve hiçbir fotoğraf, ince bir sayfayı sıralatmaz — Google'ın spam politikaları, sayfalar görsellendirilmiş olsun ya da olmasın ölçeklendirilmiş içerik suistimalini aynı şekilde ele alır.6 Bu üçü, hat çözümleriyle ele alınan hat sorunlarıdır; hat makalesinde ve hacim üzerine olan yazıda işlenmiştir.

Nereden başlanır

1. Kıyaslamayı yeniden çalıştırın. Yirmi satır, anahtar yok. Bugün hangi görsel API'sini kullanıyorsanız, ona kendi ajanınızın briflerinden üçünü olduğu gibi gönderin ve boş sonuç kümelerini sayın.
2. Zaten kullandığınız asistana bir bağlayıcı ekleyin ve ondan, bir cümleyle, bu hafta gerçekten ihtiyacınız olan bir fotoğraf isteyin. Değerlendirmenin tamamı bu.
3. Brifleri ajanın içine taşıyın — her yuva için bir sahne, taslaktan yazılmış, asla başlıktan değil.
4. Hacimli herhangi bir şey yayımlamadan önce photo_id sütununu ekleyin.
5. Bir derleme penceresi, bir fatura değil, sizi yükseltmeye zorlayana kadar ayda 5,000 arama, dakikada 20 ile ücretsiz katmanda çalıştırın.

Kaynaklar & dipnotlar